Giulia

Van de ouders:

De ochtend van 3 juli begon als iedere ochtend daarvoor; ik was nog aan het werk en de dagen tot mijn verlof aan het aftellen. Nog één weekje! In het weekend zouden we (hoe cliche ook!) de babykamer verder in orde maken. Alle wasjes waren al gedraaid en de grote dingen stonden al; de commode moest alleen nog ingericht worden.

Liep dat even anders zeg! Op donderdag voelde ik de kleine meid niet zo goed bewegen als ze normaal deed. We hadden de dag ervoor een goede echo gehad, dus dat baarde ons niet direct zorgen. Maar op vrijdag voelde ik het ook niet, dus besloot ik te bellen. Binnen het uur waren we in het ziekenhuis en werd er een echo gemaakt. Er was hartactie te zien en de echo was in orde. Wat een opluchting! Daarna nog even aan de CTG. Dat zou een half uurtje duren, maar werd uiteindelijk bijna een uur.

Om 14:00 kwamen er in plaats van 1 verpleegkundige 4 mensen binnenvallen. De eerste tien minuten van de CTG waren in orde, maar daarna was het niet zo goed meer. Haar hartactie bleek te vlak en er werd ons verteld dat we opgenomen werden in het ziekenhuis.

Geheel onschuldig dachten we nog; oh dan worden we vast 24 uur gemonitord en komt het vast allemaal goed. Maar nee! De dokter vertelde ons dat wij die dag papa en mama zouden worden.

Precies drie kwartier later – om 14:45 uur – werd Giulia met 34 weken en 1 dag geboren met een gewicht van 2430 gram. Ze had alleen de eerste tien minuutjes ondersteuning nodig met ademhalen: vanaf dat moment heeft ze het allemaal zelf gedaan.

We hebben als gezin het geluk gehad in een suite te mogen verblijven in het ziekenhuis. Giulia deed het al zo snel zo goed, dat we eerder naar huis mochten dan gedacht!

Kayleigh heeft deze bijzondere periode voor ons vastgelegd en daar zijn we ontzettend blij mee. Ons meisje doet het goed en mag nu thuis lekker verder groeien!

Van de fotograaf:

Dinsdag 14 juli mocht ik naar het Albert Schweitzer Ziekenhuis in Dordrecht om een reportage te maken van Giulia. Ik kwam in de kamer en Giulia lag heerlijk rustig in haar bedje. Het is tijd om haar te gaan verschonen en te voeden. Ik heb wat foto’s kunnen maken tijdens het verschonen en daarna mocht Giulia aan de borst. Het was een hele fijne en rustige middag om foto’s te mogen maken. Giulia is een hele sterke meid en mocht gelukkig de dag daarna lekker naar huis!

Groetjes,

Kayleigh Katsman