Mats

Van de ouders
Mats kon niet wachten om zijn ouders te ontmoeten. In de nacht van 33+1 weken zwangerschap kreeg ik last van buikkrampen. Ik dacht eerst dat hij misschien nog een poging deed om te draaien, want hij lag nog steeds in stuit. De krampen bleven echter aanhouden, dus besloot ik in de vroege ochtend de verloskundige te bellen. Niet veel later stond ze al bij ons binnen.
Na de controles bleek ik onverwachts al vier centimeter ontsluiting te hebben. Dat hadden we écht niet zien aankomen. Vanaf dat moment ging alles in een stroomversnelling. Voor we het goed en wel beseften, lagen we in het ziekenhuis aan de monitor.
Er werden gesprekken gevoerd over een stuitbevalling en over de mogelijkheid van een keizersnede.
We besloten het eerst op zijn beloop te laten en te proberen voor een stuitbevalling te gaan. De hele middag bleef het rustig en stabiel. Tot de avond viel. De weeën werden krachtiger, en Mats kreeg het steeds zwaarder. Zijn hartslag begon weg te zakken.
Ineens stond de kamer vol personeel. Alles gebeurde tegelijk, alles snel. Voor we het wisten, lagen we op de OK. Ik werd onder narcose gebracht en Mats werd via een keizersnede gehaald.
Zijn start was lastig, maar al snel liet onze kleine strijder zien hoe sterk hij is. We hadden geluk dat Mats voor zijn termijn een goed gewicht van 2575 gram had en dat heeft hem meteen een goede basis gegeven. Binnen een paar dagen mocht hij al van de couveuse naar een warmtebedje. Na een week kon zelfs de Optiflow eraf — een slangetje minder, en we konden zijn gezichtje eindelijk beter bewonderen.
Mats bleef ons elke dag verrassen met kleine stapjes vooruit. De voeding was even een uitdaging, maar ineens dronk hij zijn flesjes leeg alsof hij nooit anders had gedaan. Met precies 36 weken mochten wij naar huis, gaan genieten met z’n 3tjes!
Mirjam nogmaals bedankt voor de blijvende herinneringen van de prachtige foto’s.

Van de fotograaf
Lieve Mats, wat een feest om foto’s van jou te mogen maken. Je lag heerlijk bij mama te slapen toen in binnenkwam en al die tijd heb je jouw oogjes niet open gedaan. Je luier verschonen, schone kleertjes aan, knuffelen met papa en mama; je vond het allemaal prima. Wat fijn dat je inmiddels thuis bent. Ik wens jou, samen met papa en mama, alle geluk voor de toekomst!