Loek & Otis

29 oktober 2025. Om 05:30 word ik plots wakker van een nat bed. Ik stap uit bed en hoor de rest van het water op de grond kletteren. Snel haasten mijn vriend en ik naar het ziekenhuis met hierbij de bevestiging dat mijn vliezen gebroken zijn. Hier krijg ik weeënremmers en medicatie voor de rijping van de longblaasjes.

Gezien mijn termijn (30.6) word ik overgeplaatst naar academisch ziekenhuis. Er was plek in het Sophia en hier word ik met spoed naar toe gebracht.

Ondertussen breng ik mijn moeder op de hoogte en de rest want ik bleek ook nog eens die dag mijn babyshower te hebben. Deze ging helaas niet door. In Rotterdam word ik fijn opgevangen en de eerste 24 uur verlopen vrij rustig. Maandag ochtend vroeg begint het wat te rommelen en laat dit aan de zuster weten. Ze leggen mij aan de CTG en er worden nog echo’s gemaakt. Dit is gelukkig allemaal goed maar ik krijg wel nogmaals weeënremmers via het infuus en injectie voor de longblaasjes. De rest van de dag verloopt soepel zonder klachten.

Omdat er vaak binnen 48 uur naar het bereken van de vliezen een bevalling doorzet en omdat het na 24 uur begin te rommelen vraag ik aan mijn vriend of hij toch niet blijft slapen. We vragen dit aan de verpleging en die zetten een bedje op de kamer.
Op maandag- en dinsdagnacht begint het weer te rommelen maar niet met een bepaalde regelmaat, ik hou het wel bij en geef het voor de zekerheid door aan de nachtverpleegkundige. Het zijn wel krampen maar niet zo zeer dat ik het idee heb dat dit mogelijk weeën zijn. Tegen 08:50 komt de zuster van de vroege dienst binnen ik geef aan nog even naar de wc te moeten. Mede dat ik naar de toilet loop voel ik een druk op mijn baarmoeder. Als ik op de wc ben en ik wil afvegen, merk ik dat er wat zit wat ik niet herken. Ik voel nogmaals en voel de navelstreng. Ik loop de badkamer uit en geef dit door aan de verpleging die nog op mijn kamer is. Hierbij geeft ze aan dat ik direct op het bed moet gaan liggen. Binnen een paar tellen staat heel de kamer vol. Er word een echo gemaakt, een blaaskatheter geplaatst waarbij de blaas gevuld word en de gynaecoloog op bed die tegendruk geeft. Ondertussen is er gebeld naar de OK om mij aan te melden. Nadat dit allemaal gebeurd is rennen ze met bed en al (en gynaecoloog op bed) richting de OK. Code rood sectio. Mijn vriend word opgevangen en loopt een andere route naar de OK. Hij word in een ruimte geplaatst waar als eerste de kinderen gebracht gaan worden zodra ze geboren zijn. Omdat het erge spoed  is, zijn we helaas niet bij het moment zelf aanwezig. Omdat de baby’s er zo snel mogelijk uit moeten. Krijg ik algemene anesthesie ipv een ruggenprik.

Om 09:23 word als eerst Otis geboren en om 09:25 Loek. Otis heeft een best goede start, Loek blijft veel moeite houden. Ze liggen beide op NICU maar niet op dezelfde unit. Eenmaal lijkt het beter te gaan met Loek en word een paar dagen later op donderdag verhuisd naar de unit waar Otis ligt. Die avond kan papa met beide jongens buidelen! Helaas is dit van korte duur want in de nacht heeft Loek het weer heel moeilijk, ook blijkt hij een klaplong te hebben. Hierdoor word een drain geplaatst en er word ervoor gekozen een tube in te brengen voor het ademhalen. Als het de week erna beter lijkt te gaan word de drain en later de tube verwijderd. Echter ziet Loek dezelfde dag vrij bleek. Hij heeft ook nog een infectie erbij gekregen.

Ondanks alles gaat het stapsgewijs de betere kant op en mogen wij 31-10-2025 over naar het Amphia ziekenhuis. Otis met de gewone ambu en Loek met die van de IC. Hier gaat het stapsgewijs beetje bij beetje beter met de jongens. Uiteindelijk mogen we 9 december, na 8 weken ziekenhuis weer richting huis. We zijn daarom heel blij dat 2 weken ervoor deze foto’s gemaakt zijn zodat ondanks deze periode we een
aantal mooie moment hebben kunnen vastleggen!