Maas

Van de ouders:

Op zaterdag 4 juli liet je ons goed schrikken en zette je ons leven op zijn kop. De vliezen van mama braken bij een zwangerschap van 30+6 weken. Omdat je te jong was om in Arnhem geboren te worden is mama met spoed naar het MUMC in Maastricht gebracht. Gelukkig liet je daar nog even op je wachten zodat de longrijping zijn werk goed kon doen.

Op donderdag 9 juli 2026 ben jij, Maas Janssen, om 00.52 ter wereld gekomen. Je liet daar al gelijk zien wat voor sterk kereltje je bent. Zonder ondersteuning en na een goede knuffel van mama ben je naar de NICU gebracht. Na 2 dagen in Maastricht heb je de reis naar Rijnstate Arnhem gemaakt. In de ambulance heb je heerlijk om je heen gekeken, iets wat je vanaf jouw geboorte al vaker doet.

De periode in Rijnstate is er een met een aantal flinke hobbels geweest. Zo heb je een infectie aan de adertjes doorstaan en heb je wat ademondersteuning gehad (zowel de high als low-flow). Ondanks deze hobbels heb je een onwijs mooie groei doorgemaakt. Zo goed dat papa en mama deze blog vanuit huis kunnen schrijven.

De liefdevolle reportage is op een van jouw laatste opnamedagen gemaakt en ook daar werd duidelijk dat je dit soort bezoekjes niet wilt missen. Ondanks dat de fotograaf best een beetje vroeg kwam voor jouw doen.

Lieve Maas blijf zo doorgaan!

Liefs, Peter en Louise

Van de fotograaf:

Op vrijdag 28 augustus reed ik naar Arnhem voor een reportage bij kleine Maas en zijn ouders. Maas is geboren met 31 weken en had al een aardige weg afgelegd en was inmiddels 38 weken.
Zijn papa vertelde mooi dat het leek alsof Maas zijn eigen naam had uitgekozen; hij is namelijk in Maastricht geboren.

Toen ik aankwam bij Maas lag hij nog heerlijk te slapen. Zijn ouders vertelden dat Maas in het laatste stukje van zijn ziekenhuisavontuur was aangekomen, het wachten was nog op de 48 uur dipvrij zijn. Terwijl mama zijn luier verschoonde keek Maas de hele tijd naar haar. Hij volgde alles wat ze zei. Na het verschonen was het tijd voor zijn flesje. Maas was klaarwakker. Wat een prachtige, heldere oogjes! Hij volgde mij als fotograaf overal waar ik heen liep. Ook luisterde hij aandachtig als ik tegen hem praatte, wat een wijs ventje! Na het flesje lag hij nog even bij papa op schoot en mama zat er naast. Ze waren lekker tegen hem aan het kletsen en hij vond het allemaal heel gezellig.

Het laatste restje voeding kreeg hij nog via de sonde, terwijl hij heerlijk bij papa op de borst weg droomde, want hij was stiekem toch wel moe geworden van al dat wakker zijn.

En terwijl ik inmiddels thuis de foto’s aan het bewerken was kreeg ik prachtig nieuws van de ouders van Maas; ze mochten naar huis!

Lieve Maas, papa en mama, ik wens jullie heel veel geluk!