Liv & Noa

Na een spannende zwangerschap van onze eeneiige-tweeling werd vroeg in week 36 de inleiding gepland omdat één van de kindjes een groeiachterstand had. Met de gedachten dat de inleiding een poosje kon duren en beide kindjes nog weken in de couveuse moesten verblijven, meldden we ons op zondagavond in het MUMC+. Veel sneller dan verwacht hadden we na een vlotte bevalling onze twee meiden op maandagochtend in onze armen. Liv deed het meteen zo goed dat ze niet in de couveuse hoefde, maar in een warmtebedje bij ons op de kraamafdeling mocht blijven. Noa werd na de bevalling opgenomen op de Medium Care van de NICU. Ze kreeg een neussonde, zodat ze niet alle voedingen meteen zelf hoefde te drinken. In de nacht werd haar ademhaling gemonitord omdat ze wat meer moeite leek te krijgen met ademen. Het werd een hectische dag omdat beide kindjes gescheiden van elkaar op een andere afdeling lagen. Het verwachte langdurige verblijf op de NICU verliep gelukkig toch anders. Noa deed het ontzettend goed en op dinsdag werden we overgeplaatst naar het ziekenhuis in Roermond.  Daar mocht ze de volgende dag al uit de couveuse en van de monitor af. Beide dames bleven goed groeien. Het was wachten tot ze voldoende aangesterkt waren om mee naar huis te mogen en op de uitslag van een eerste screening op MCADD, een stofwisselingsziekte. Na een paar dagen bleek uit de hielprik dat ze allebei MCADD hebben. Erg vervelend, maar omdat hun grote broer en mama deze stofwisselingsziekte hebben, was dit wel al iets waar we rekening mee hadden gehouden.

Op de donderdag in de tweede week van ons verblijf in het ziekenhuis kwam Rian namens Stichting Earlybirds voor een fotorapportage van onze meiden. Grote broer Jur mocht ook mee op de foto. Dit viel precies op dezelfde dag dat de neussonde van Noa verwijderd mocht worden en we te horen kregen dat we op hele korte termijn ontslagen zouden worden uit het ziekenhuis. Dat moment voelde heel  onwerkelijk en bijzonder. We waren ingesteld op (en voorbereid door het ziekenhuis) dat we weken in het ziekenhuis moesten verblijven en nu mochten we binnen twee weken al naar huis. Als we terugkijken op deze periode overheerst vooral het gevoel van dankbaarheid. Dankbaarheid voor de goede zorgen in de ziekenhuizen en dankbaarheid voor hoe snel en goed het allemaal mocht gaan. Onze meiden hebben een ontzettend sterke en goede start gemaakt, ondanks alle spanningen en zorgen vooraf.