Budi

Geboren worden tijdens de huwelijksreis van je ouders. Dat deed Budi!

Gelukkig had mama Charon vertrouwd op haar gevoel en was besloten om niet het vliegtuig te pakken, maar in Nederland (Maastricht) te blijven.
Na een lekker etentje en terug in het hotel kreeg Charon wat rugpijn, maar het duurde toch wel even voordat ze de verloskundige ging bellen, want ach…. het zal wel niets zijn. Maar het feit dat de verloskundige had gezegd, dat ze ook bij twijfel altijd mochten bellen, maakte dat ze toch gingen overleggen met haar.

De verloskundige stelt eerst gerust (misschien indalings- of oefenweeën?), maar geeft aan dat ze een verloskundige in de buurt moeten bellen wanneer het regelmatiger wordt en sneller achter elkaar komt. Als papa Andy om de minuut klokt, wordt contact gezocht met een verloskundige in Maastricht. Die twijfelt niet en laat met spoed een ambulance komen. Wanneer die contact zoeken en aangeven dat ze onderweg en met een paar minuten ter plaatse zijn en aangeven dat Charon uit bad mag en zich (zo mogelijk) mag aankleden, verliest Charon bloed. De paniek bij Andy slaat nu (begrijpelijk) toe. En dan wordt hem ook nog gevraagd of hij wil kijken of hij een hoofdje ziet….. Dat is niet het geval en ze gaan met spoed naar het ziekenhuis in Maastricht.

Daar blijkt dat Charon al 9 cm ontsluiting heeft en worden ze snel geïnformeerd over wat er gaat gebeuren en wordt Budi na een voorspoedige bevalling geboren.
Charon kijkt ondanks de hectiek terug op een mooie bevalling; papa Andy heeft alles als enorm stressvol ervaren. Overvallen door alles en zich realiserend dat die kleine nog veel langer in de buik had moeten blijven.

Gelukkig kent Budi een goede start en mag hij na 5 dagen al verhuizen naar de NICU van de Isala Klinieken in Zwolle (de woonplaats van Charon en Andy). Ook daar blijft hij het erg goed doen en mag hij al snel naar de high care afdeling.

En vanochtend trof ik het gezin. Budi is een maand oud en heeft (hoe bijzonder) alleen nog sondevoeding. We mogen foto’s maken op een familiekamer (zo fijn; dank Isala) en het is fantastisch om te zien met hoeveel rust, humor en liefde hij wordt verzorgd door zijn ouders. Budi dacht dat het ook wel tof zou zijn om foto’s zonder sonde te hebben, dus die trok hij er uit. Niet leuk, maar papa en mama kunnen toch even van dit korte moment genieten waarop ze hun grote trots even zonder toeters en bellen zien. Snel nog even op de arm bij papa voor een foto en dan moet de sonde er echt weer in, want het is hoog tijd voor voeding.

Dan mag Budi ook nog even oefenen met aan de borst drinken. Hij deed een mooie poging, maar de energie was wel op en hij ging met een lach op zijn gezicht lekker slapen.

Charon en Andy, wat was het een mooie ontmoeting vanochtend met jullie. Ik heb achter mijn camera genoten van jullie. Zo mooi om jullie liefde voor elkaar en jullie knappe Budi vast te mogen leggen. En natuurlijk moet ik eindigen met deze tekst 😉 :

I’ll love you
FOREVER
I’ll like you for
ALWAYS
as long as
i’m living
MY BABY
you’ll be.

Robert Munsch –

Ik wens jullie een fantastische toekomst samen toe!

Een hartelijke groet,
Regina Kappert
Fotograaf

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.