Sev
Na een intensief fertiliteitstraject hadden we afgelopen maart eindelijk het mooiste nieuws, een positieve test! Ons geluk kon niet op.
Omdat er onder andere een kleine kans was op vroeggeboorte, werden we de gehele zwangerschap begeleid in het ziekenhuis. De zwangerschap verliep heel voorspoedig. Mama had weinig last van zwangerschapskwaaltjes en de kleine man deed het goed.
Tot week 27 van de zwangerschap. Daar begon onze rollercoaster opnieuw. Ik werd wakker met krampen en had wat bloedverlies. Na een belletje met het ziekenhuis in Assen konden we direct komen. Eerst leek er nog niet zoveel aan de hand te zijn en maakten we ons nog geen zorgen. Totdat er te zien was dat ik een verkorte baarmoedermond had. Vanaf dat moment ging het heel snel. Direct starten met weeënremmers en de eerste prik voor longrijping werd gezet. Voordat we het wisten, zat ik in de ambulance richting het UMCG. Hier had ik volledige bedrust en kreeg ik ondertussen weeënremmers. Gelukkig werd het weer rustig en stopte ook het bloedverlies. Onder strenge voorwaarden mochten we naar huis.
Na zeven onrustige weken met veel ziekenhuiscontroles braken mijn vliezen bij 33 weken zwangerschap. Opnieuw kreeg ik longrijpingsprikken en was het nu echt aftellen totdat de bevalling op gang zou komen. Dat gebeurde acht dagen later. De weeën waren begonnen en al snel had ik volledige ontsluiting. Helaas bleven de persweeën uit en is Sev uiteindelijk door middel van een keizersnede geboren.
We waren door het ziekenhuispersoneel al goed voorbereid op wat ons te wachten stond en hadden al een rondleiding gehad op de kinderafdeling waar we met Sev zouden komen te liggen. Dit was voor ons heel fijn, want hierdoor wisten we wat ons te wachten stond.
Sev begon in een couveuse met CPAP, sondevoeding en een monitor. Al snel liet hij zien hoe sterk hij is en ging het elke dag beter. Er verdwenen steeds meer slangen en snoertjes. Voor ons is eindelijk de rollercoaster voorbij en zijn we ontzettend dankbaar dat we nu volop kunnen genieten van Sev en dat alles goed gaat!
We kijken terug op een fijne tijd in het ziekenhuis, zowel tijdens de zwangerschap als de periode met Sev. We willen daarom ook de fotograaf bedanken dat ze onze tijd in het ziekenhuis voor ons heeft kunnen vastleggen. Het is tenslotte de eerste tijd en start van Sev zijn leven, erg waardevol!
Het leven gaat niet altijd over rozen 🌹 🌹 en als dat dan wel een keer zo lijkt, zitten er vaak gemene doorntjes aan! Maar zoals we zeggen: Eind goed al goed! Met toch een prachtige roos als eindresultaat! Net zoals jullie dappere mooie kleine mannetje Sev! De geboorte van een heel nieuw mensenkind vanuit de liefde tussen 2 mensen, blijft voor mij toch altijd het grootste wonder op deze aarde! 🌍 Fijn dat er nu ook plaatsvond rust en samen genieten kan en mag zijn!❤️❤️🍀🫶💚🙏🤗🥳🥰👋
Onze zoon is nu 20 jaar. Hij is geboren na 33 weken en 1 dag zwangerschap. Alleen heeft hij tijdens de bevalling zuurstoftekort gehad en cerebrale parese er aan overgehouden. Ik voel me nog steeds schuldig.