Saar

Van de ouders
Op 2 september, eind van de middag, kwamen wij terug thuis van een heerlijke zonvakantie op Rhodos. Nog even weg met z’n tweeën, dat was het idee. Met zo’n 30 weken zwangerschap op de teller en aardig wat kilo’s vocht, was het een wat aangepaste vakantie. Iets meer de voetjes omhoog dan we gewend zijn, maar ja, ook dat hoort erbij dachten we.
De volgende ochtend werd mijn vrouw wakker met een bloeding, die gelukkig weer snel stopte. Na een onderzoekje van de verloskundige bij ons thuis, werden we doorverwezen naar het ETZ in Tilburg. We zijn zelf die kant op gereden en verwachtte dat het iets met de verhoogde bloeddruk te maken zou hebben. Ook in het ETZ leek er nog niet heel veel aan de hand, aangezien we zelfs nog een ontbijtje kregen.
Niet snel daarna begon de bloeding opnieuw, en binnen enkele minuten waren we van de triagekamer plots op de OK. Op 3 september om 10:07 is onze dappere dochter Saar geboren met een spoedkeizersnede. Bij mama bleek het hellp-syndroom de reden te zijn voor de hoge bloeddruk, die gezorgd heeft voor een deels loslatende placenta en dus voor de spoed-ingreep. We hebben wel duizend engeltjes op onze schouders dat we niet meer op Rhodos of zelfs in het vliegtuig waren op het moment dat het mis ging, maar in een kamer in het ziekenhuis waar op dat moment zowel een arts als een verloskundige binnen stonden.
Saar is geboren met een gewicht van 1385 gram, met een termijn van 30+5 weken. Ondanks alle spoed is de ingreep goed verlopen voor zowel Saar als voor mama. Zodra Saar en mama er medisch klaar voor waren, werden ze beiden per ambulance naar het WKZ in Utrecht verplaatst. Hier heeft Saar op de NICU 3 gelegen en mama op de zwangerenafdeling. Na 6 dagen waren de dames beiden voldoende aangesterkt om weer terug naar het ETZ in Tilburg te mogen. Hier kregen we een eigen kamer met z’n 3en, wat ons direct veel meer rust gaf. Mama is hier nog 7 dagen opgenomen geweest, waarna we weer thuis konden slapen. Saar deed het fantastisch en heeft in de 3 weken dat ze nog opgenomen is geweest gelukkig alleen maar stappen vooruit gezet.
Inmiddels zijn we een week thuis met Saar en zijn we helemaal gewend. Ze kwam naar huis met deels sondevoeding, maar ons kleine vechtertje liet al heel snel merken dat ze veel liever alles via de fles kreeg. De sonde is er dus binnen een week alweer uit. Saar doet het super en wij genieten enorm van deze tijd.
Buiten alle heftigheid van de plotselinge en heftige ervaring, kijken wij ook echt wel fijn terug op onze tijd in het ziekenhuis. Het zijn afdelingen waar wij nooit over hebben nagedacht ooit te belanden, maar wat een onwijs kundige en liefdevolle mensen werken er in de neonatologie. Zowel Saar als wij hebben echt een band opgebouwd met de mensen die ons door deze emotionele maar ook mooie weken hebben geholpen.
Het personeel van het ETZ tipte ons over de stichting Earlybirds, en wat zijn we ontzettend blij met de foto’s. Mirjam heeft Saar precies vast weten te leggen zoals wij haar in de eerste weken hebben leren kennen. Enorm bedankt namens ons!

Van de fotograaf
Lieve Saar, wat heb jij al veel meegemaakt in je nog zo korte leventje. Gelukkig ben je inmiddels lekker thuis en gaat het goed met je. Ik vond het een eer om foto’s van jou te mogen maken in het ETZ. Je mocht zelfs in bad en dat op papa’s verjaardag, wat een feest! Ik wens jou heel veel geluk samen met papa en mama en hoop dat de foto’s een beetje helpen om met een goed gevoel terug te kijken op je ziekenhuisperiode, ondanks jouw heftige start.