Olivia

Olivia is haar naam. Een prachtig klein meisje dat geboren wordt op wereldprematurendag. Het is flink vechten de eerste weken. Olivia krijgt een hersenbloeding, twee infecties en ligt een tijdje volledig aan de beademing. 30 weken oud is ze als ik haar en haar lieve ouders ontmoet.
Teresa was al onder controle bij het ziekenhuis omdat de baarmoeder wat stijf was, dit noemt men adenomyosis. Wanneer ze in Nijmegen komen voor een gewone controle blijkt ze al 1 cm ontsluiting te hebben. De arts plaatst een noodcerclage en daarmee kunnen ze de vroeggeboorte van Olivia nog twee weken voorkomen.
Teresa heeft ondertussen steeds krampen en harde buiken. Wanneer ze weer voor controle in het Radboud zijn blijkt dat de placenta los begint te laten en wordt ze meteen opgenomen. Wanneer 10 minuten na opname de hartslag van Olivia daalt wordt overgegaan tot een spoedkeizersnede. Olivia wordt geboren met 24 weken en 3 dagen, 605 gram weegt ze.
Nu 6 weken later ligt er een heel klein mooi mensje te slapen in de couveuse. De cpap nog op haar neus en tussen een voeding, luier verschonen en buidelen zijn er ruime momenten van rust nodig. Alles kost nog zoveel energie, niks gaat vanzelf. Maar ze laat ook kracht zien. Ouders zien vaak haar mooie oogjes opengaan, vandaag is ze te moe.
Mooi om te zien hoe papa haar uit de couveuse tilt om bij mama te buidelen. Olivia krult zich helemaal op en knijpt haar kleine vingertjes vast om het bandje van de cpap om daarna heerlijk bij mama te nestelen.
We pakken even de handspiegel die in de kast ligt erbij. Ouders hebben dit nog niet gedaan, ik weet dat hij er ligt. Zo mooi om even aan moeder te kunnen laten zien hoe fijn Olivia bij haar ligt. Even naar dat gezichtje van haar dochter te kunnen kijken terwijl ze buidelt. Want wekenlang buidel je als ouder van een prematuur, maar alleen de momenten dat ze in de couveuse liggen of bij je partner kun je je kind in het gezicht kijken. De andere momenten liggen ze tegen je aan en kun je voelen en vasthouden maar maar weinig echt kijken.
Het blijven nog wel even spannende weken, alles is nog zo kwetsbaar, maar ouders genieten van elk moment met hun dochter. De vensterbank staat vol met boekjes. Elke dag leest Teresa haar dochter voor. Mooie momenten samen die ze koesteren.
Lieve Olivia en ouders, wat wens ik jullie veel liefde.