Jonah

Van de ouders
23 januari was een andere verjaardag dan normaal. We voeren in Amsterdam naar onze laadplek waar we ‘s middags zouden gaan laden. Maar ik was wakker geworden met wazig zicht. Na een aantal uur was het niet minder geworden en belde ik mijn verloskundige. Ik moest zo snel mogelijk mijn bloeddruk laten meten. We hebben snel ons schip geladen en toen vastgeknoopt om naar de dokter te gaan. Helaas was mijn bloeddruk erg hoog waardoor ik werd opgenomen met 33 weken. Na 2 dagen werd ik overgeplaatst naar Gorinchem, dichtbij onze woonplaats. Ik werd steeds zieker waardoor ze besloten hebben om Jonah met 33 + 5 weken geboren te laten worden met een keizersnede. Hij woog 1900 gram, onze kleine vent. Gelukkig deed hij het naar omstandigheden goed. Mama heeft eerst een paar dagen op een andere afdeling aangesterkt en kwam toen bij jou in de kamer liggen. Al gauw besloot Jonah om zijn voeding via de fles steeds meer te gaan drinken waardoor we met 36 weken naar boord mochten. Via via kwamen we bij de stichting Earlybirds. Zo fijn dat de fotograaf momenten in het ziekenhuis vastgelegd heeft voor ons.

Van mij als fotograaf

Op een maandagmorgen stapte ik de ziekenhuiskamer in Gorinchem binnen waar Jonah op de deurslinger staat. Het zou tijd zijn voor een badje, maar de kleine man lag nog heerlijk te slapen. Even wat foto’s van de slapende jongen en toen mocht papa hem wakker maken en uit bed halen. En het grappige, er kwam af en toe een hoofd van een broeder (volgens mij voor mij de eerste keer om op deze afdeling een man te zien als verpleegkundige) om het hoekje kijken, maar die liet ons al snel met rust, want hij had wel vertrouwen in deze papa en mama met hun stoere jongen. Jonah vond het heerlijk om even lekker te dobberen in het badje. Daarna nieuwe kleertjes aan en eens laten zien hoe goed hij al een flesje kon drinken. Jonah en papa en mama, veel zegen toegewenst voor de toekomst! Hij is erbij!