Jasmijn en Florian

Van de ouders

Toen we bij de termijnecho hoorden dat ik zwanger was van een tweeling, moesten we lachen en huilen tegelijk. We waren natuurlijk ontzettend blij, maar een tweeling was ook wel even schakelen. Dat het uiteindelijk zo anders zou lopen dan we hadden gehoopt, hadden we toen nog niet kunnen bedenken.

Bij 26 weken en 5 dagen braken plotseling mijn vliezen. Vanaf dat moment stond alles op z’n kop. We probeerden de zwangerschap met weeënremmers nog minimaal twee dagen te rekken, zodat de longrijpingsprikken konden inwerken. Na twee spannende dagen werd onze dochter Jasmijn geboren. Na haar geboorte kreeg ik opnieuw weeënremmers om te proberen onze zoon nog wat extra tijd te gunnen. Meestal lukt het niet om een bevalling na de geboorte van de eerste baby nog een aantal dagen uit te stellen, maar bij ons lukte dat wel!

Acht dagen later werd ook onze zoon Florian geboren. Ineens waren we de trotse ouders van een dochter en een zoon, maar onze kraamperiode zag er totaal anders uit dan we ons hadden voorgesteld. De weken die volgden stonden in het teken van de NICU. Na 11 lange en spannende weken konden Jasmijn en Florian worden overgeplaatst naar het JKZ. Ze waren inmiddels stabiel genoeg voor een fotoreportage van Stichting Earlybirds. We zijn ontzettend blij met de foto’s en kijken met een warm gevoel terug op deze dag. Het was fijn om juist in deze periode even stil te staan bij ons gezin en mooie momenten samen vast te laten leggen.

We zijn Stichting Earlybirds en onze fotograaf Gwenda enorm dankbaar voor deze reportage. De foto’s geven ons een blijvende herinnering aan de ziekenhuisperiode van Jasmijn en Florian en aan de weg die we samen hebben afgelegd.

Van de fotograaf

De tweeling-zwangerschap verliep zonder complicaties. Totdat alles ineens veranderde en onverwachts Imke haar vliezen braken.
Hun dochter Jasmijn besloot dat zij haar ouders graag wilde ontmoeten en werd met 27 weken geboren. Haar tweelingbroer Florian bleef nog acht dagen veilig in mama’s buik, zodat hij nog wat extra tijd kreeg om te groeien dit kon omdat ze beiden een eigen vruchtzak hadden. Het werden acht spannende dagen, vol controles, en heel veel geduld. Ondertussen bezochten papa en mama dagelijks hun dochter Jasmijn, terwijl Imke zelf ook nog opgenomen lag.

Na 11 spannende weken volgde een overplaatsing van uit Leiden. Ze mochten daarna naar het Haga Ziekenhuis (Leyweg), en ging ik bij hen langs om hun verhaal vast te leggen. Mede dankzij de fijne verpleegkundige(n) die ons heel fijn hielpen want een tweeling doe je niet zomaar even in bad. Het was super mooi om te zien hoeveel liefde, plezier en trots er, ondanks alles, aanwezig was.

Om juist die kleine momenten vast te leggen zoals de baby’s in het badje doen, een flesje geven en gewoon hoe het daar was die zijn later van onschatbare waarde. Het blijft iedere keer weer bijzonder om gezinnen in zo’n kwetsbare, maar tegelijkertijd ook bijzondere periode te mogen fotograferen.

Ik hoop dat het niet lang meer duurt voordat jullie naar huis mogen.
Jelmer, Imke, Jasmijn en Florian ik wens jullie het allerbeste!