James

Op 21 november gingen we nog wat inkopen doen voor onze nieuwe woning, maar eenmaal aangekomen bij de Makro had ik de drang, zoals gewoonlijk, weer eens te moeten plassen. Maar na een paar stappen te hebben gezet, kon ik het niet meer tegenhouden en plaste ik, dacht ik, in mijn broek. Het bleek al snel dat mijn vliezen waren gebroken met 31+6. De verloskundige werd gebeld en we werden doorverwezen naar het Martini Ziekenhuis in Groningen. 18.00 uur de vliezen gebroken, 18.30 uur in het ziekenhuis aan de monitor. Alle onderzoeken werden opgestart en de longrijpers werden direct toegediend, net als een infuus voor de antibiotica.
De volgende dag mocht in naar de kraamafdeling en kreeg ik de boodschap dat ik moest proberen de kleine zo lang mogelijk binnen te houden. Ik was inmiddels 32 weken en hoefde niet meer overgebracht te worden naar het UMCG. De onderzoeken werden met regelmaat gedaan en op dinsdag 25 november kreeg ik wat steken, niet wetende dat dit al weeën waren. Ik kreeg een paracetamol en de pijn moest wegtrekken. Dit gebeurde helaas niet. ‘s Avonds op het toilet rond 23.00 uur werd ik onwel en bleek ik mijn slijmprop te hebben verloren. De pijn was nog steeds aanwezig, maar ik had inmiddels 1cm ontsluiting. Om 01.00 uur was de pijn te heftig en kreeg ik peniciline om de nacht iets rustiger door te komen, de ontsluiting was immers nog niet toegenomen.
Toen twee uur later bleek dat ik het niet meer hield, werd ik opnieuw gecontroleerd. 3cm ontsluiting, tijd voor de ruggenprik. Ik had op dat moment zelfs al wat persdrang. Nadat de ruggenprik was gezet, bleek ik al op 8cm te zitten en eenmaal op de verloskamers kon ik na een half uur gaan persen. De klok werd gestart en 6 minuten later was daar onze kleine James.
Hij werd gecheckt en in de couveuse gelegd. Hij deed het zo goed, dat hij ‘s middags al geen hulp meer nodig had bij het ademen en het eerste slangetje mocht eraf. Na twee dagen kreeg hij wat last van geelzucht en kreeg James een deken om zodat de cellen werden afgebroken. Na 5 dagen mocht James al naar een neosuite en nog twee dagen later werden we overgeplaatst naar het Wilhelmina Ziekenhuis in Assen. Het ging op dat moment zo goed dat hij twee dagen na aankomst al in een warmtebedje mocht.
Op dit moment maakt hij nog steeds stappen. De sondevoeding gebruiken we als de fles echt niet meer wil, hij ligt al een tijdje in een wiegje en groeit enorm goed. Het wachten is nu op geen dipjes meer voor 48 uur.