Fijs

Ik werd in de nacht opeens wakker doordat ik een grote hoeveelheid vocht verloor. “Waren dit mijn vliezen?” dacht ik. Dat kon toch niet nu al?! Ik was pas 33 weken en 5 dagen zwanger.
In de ochtend belde ik de verloskundige. Die bevestigde dat inderdaad mijn vliezen waren gebroken. Ze belde een ambulance en een halfuur later waren we op weg naar het ziekenhuis. Eenmaal daar aan gekomen bleek dat ik ook al weeën had, die ik niet voelde. Ook werd er een echo gemaakt om te zien hoe de baby lag. Hij was al volledig ingedaald. Ze dachten hierdoor dat de bevalling best vlot zou kunnen beginnen. Ik kreeg medicijnen om de longetjes van ons kindje sneller te laten rijpen en er werd een plan gemaakt. Omdat er in Groningen voor na de bevalling geen plek was op de kinderafdeling moesten we worden overgeplaatst naar een ander ziekenhuis. Zo zaten we twee uur later weer in een ambulance om ons van Groningen naar Assen te brengen.
Eenmaal in Assen aangekomen leek het allemaal weer wat rustiger. De weeën waren afgezakt en ik voelde mij nog altijd prima. Er werd verteld dat ik de volgende dag opnieuw de medicijnen kreeg om zijn longetjes sneller te laten rijpen. Als het dan 24 uur later nog steeds rustig zou zijn mochten we weer naar huis in afwachting van de bevalling.
We kregen een kamer op de kraamafdeling waar wij onze middag doorbrachten met het spelen van spelletjes. Na het avondeten besloot ik even lekker te gaan douchen. Hierna kroop ik op bed. Want ik was toch best moe na zo’n hele nacht en dag. Eenmaal op bed begon ik buikkrampen te krijgen. Ze werden steeds wat pijnlijker. Ik belde de verpleegkundige. Die legde mij opnieuw aan de monitor. Hierop was te zien dat ik opnieuw weeën had. We spraken af dat ik een halfuur aan de monitor zou liggen en dat ze dan terug zou komen om te zien hoe het ging. Toen ze terugkwam was ik de weeën al aan het weg puffen. Ze haalde de verloskundige erbij. De verloskundige kwam direct langs en wilde kijken of ik al ontsluiting had. Ik bleek al 5cm ontsluiting te hebben. De bevalling was begonnen! Vlot werd ik naar de verloskamers gereden. De weeën kwamen hier in een rap tempo achter elkaar aan er werden steeds pijnlijker. Na een korte maar krachtige bevalling werd onze zoon Fijs geboren. En alles leek goed! Wat een opluchting! Wel werd hij direct in de couveuse gelegd en meegenomen naar de kinderafdeling.
De eerste paar dagen na de bevalling deed Fijs het goed. Hij had geen ondersteuning nodig en lag als een tevreden ventje in de couveuse.
Na die eerste paar dagen begon Fijs geel te zien. Zijn billirubines werd geprikt en die bleek te hoog. Zijn lever werkte nog niet optimaal genoeg. Hij zou hiervoor onder een speciale blauwe lamp moeten komen om zo die billirubines weer af te breken. Omdat de lamp heel fel was moest hij een speciale bril dragen om zijn ogen te beschermen. Dit was een gek gezicht. De uren daarna begon Fijs het moeilijker te krijgen. Hij kreeg koorts en zijn zuurstofgehalte daalde steeds flink doordat hij soms stopte met ademen. Er werden medicijnen gestart om zijn ademprikkel te stimuleren, hij kreeg een slangetje in zijn neus met extra zuurstof, kreeg een infuus om antibiotica te krijgen en er werd bloed afgenomen om zijn ontstekingswaarden te bepalen. Opeens moesten wij ons best zorgen maken om ons kleintje. Dat was flink schrikken.
Gelukkig knapte hij een aantal dagen later weer op. Alle ondersteuning werd stapje voor stapje verder afgebouwd. Aan het eind van de week was alles eraf en mocht Fijs uit de couveuse.
Fijs werd steeds sterker en sterker. Hij begon zijn voedingen te drinken uit een flesje in plaats van dat het via de sonde gegeven werd. Het enige dat er nog speelde was dat Fijs af en toe nog een zuurstofschommeling liet zien dat ze in de gaten wilden houden. Deze schommelingen werden gelukkig steeds minder. Ondertussen konden wij met z’n drietjes heerlijk cocoonen. Na 4 weken in het ziekenhuis had Fijs zo weinig schommelingen meer laten zien dat we naar huis mochten.
Dat was fijn, maar ook spannend! Nu zijn we inmiddels een week thuis en alles gaat super goed. Fijs groeit goed en is nog altijd een tevreden ventje.  Nog altijd onwijs bedankt voor je tijd en de prachtige foto’s.