Wes

Op zaterdagochtend mocht ik op bezoek bij Wes. Wes is geboren na een zwangerschap van 31+1 weken in het ziekenhuis in Maastricht. Na een weekje Maastricht is hij verhuisd naar het Laurentius ziekenhuis in Roermond, waar ik op bezoek mocht. Hij lag lekker bij mama te knuffelen toen ik binnenkwam. Daarna mocht hij in badje, met de hulp van zijn 2 grote zussen. Eenmaal dobberend in het warme water zag je Wes ontspannen en genieten. Na het badje kreeg hij zijn flesje van mama en daarna mocht hij nog lekker knuffelen met zijn zussen en kreeg hij de rest van de voeding via de sonde.

Lieve Wes, groei maar goed zodat je snel met papa, mama en je zussen naar huis kan!

Van de ouders:

Maandag 00.45 uur had ik bij het uit bed stappen opeens wel heel erg natte voeten toen mij vliezen braken. Ter controle naar het ziekenhuis in Roermond, ik was tenslotte nog maar 31.1 zwanger.

In Roermond werd al snel duidelijk dat het inderdaad om vruchtwater bleek te gaan en werd ik direct aan de CTG gelegd en werd ambulance vervoer geregeld om naar het MUMC+ te gaan.

In Maastricht aangekomen  werd ik ook daar weer aan de CTG gelegd met de mededeling probeer maar weer wat te gaan slapen.

De CTG zag er niet zorgwekkend uit maar bleek ook te wisselvallig om hem te stoppen.

Toen de ochtend was aangebroken kwam de gyneacoloog van dienst polshoogte nemen. Er leek op dat moment nog niet zo heel veel aan de hand en ze zou gedurende de ochtend nog wel een paar keer binnenlopen.

Toen ze even laten terug kwam bleek ik al 4 CM ontsluiting te hebben en was het duidelijk dat de kleine man (op de verjaardag van zijn opa) geboren zou gaan worden.

Aangezien de kleine man de hele zwangerschap al in sluit lag en we met z’n 31 weken zijn conditie niet helemaal vast konden stellen besloten we voor een keizersnede te gaan. Ik werd klaargemaakt om 1.5 uur later langzaam richting de OK te gaan.

Toen de verloskundige een half uurtje later weer langs kwam voor controle bleek ik al op 7 CM ontsluiting te zitten en moesten we met spoed richting de OK. Remmen van het bed, rennend met 10 man over de gang richting OK.

Aangekomen op de OK duurder het nog even om tussen mijn (ondertussen pittig geworden) weeën door de ruggenprik te zetten. Toen deze uiteindelijk gelukt was bleek ik volledige ontsluiting te hebben en was er geen tijd meer voor een keizersnede. Na ongeveer een half uurtje persen werd Wes in stuit op de OK via een vaginale bevalling geboren.

Wes deed het vanaf het begin al boven verwachting goed. Na 1 week mocht hij over van de NICU in Maastricht naar Roermond.

Op het moment vam schrijven verblijven wij nog steeds in Roermond maar komt de stap naar huis steeds dichter bij om thuis lekker te gaan knuffelen met zijn grote zussen.