Oos

Eerder dan gepland wordt Oos op 14 oktober met 33-weken geboren. Hij is dan nog ieniemienie, want groeien in de buik was de afgelopen tijd niet meer goed gelukt. Op de dag van de fotoshoot (2,5 weken later) is hij al ruim een halve kilo gegroeid en beginnen de vetjes te komen.
Het waren spannende tijden. Wanneer blijkt dat Jeanne haar bloeddruk toch wat hoog is wordt ze doorgestuurd naar het CWZ voor een extra controle. In het ziekenhuis vertrouwen ze het toch niet en wordt ze opgenomen. Een te hoge bloeddruk wordt zwangerschapsvergiftiging en er wordt besloten om in te gaan leiden. Jeanne voelt zich slechter en slechter. Gelukkig voelt ze zich tijdens de bevalling iets beter en krijgt ze mede door een ruggenprik gelukkig wel alles mee van de geboorte van Oos. Na de bevalling gaan moeder en kind uit elkaar. Want helaas is het niet altijd zo dat je je gelijk weer tiptop voelt. Jeanne heeft echt hersteltijd nodig en Oos gaat naar de afdeling neonatologie. Stan pendelt heen en weer tussen Jeanne en Oos. Af en toe rijden ze haar met bed en al naar de andere afdeling. Alsof het nog niet genoeg is krijgt Jeanne ook nog longontsteking. Ook Oos is niet helemaal fit.
De dag dat ik app contact heb om een afspraak te maken is Jeanne net verhuisd naar een kamer samen met Oos. We besluiten om de shoot nog even een week op te schuiven. Het is veel belangrijker dat ze beide een beetje bijkomen. Wanneer ik een week later kom ligt Oos lekker te slapen en zit Jeanne er ook alweer best wat fitter bij, al is het per dag nog best wisselend. Ze heeft net een nachtje thuis geslapen. Fijn even in je eigen bed, maar onhandig dat alles verder weg ligt dan op de kleine ziekenhuiskamer.
Oos is ondertussen al goed gegroeid, maar hij heeft zijn rust nog echt nodig. Hij wordt even verschoond, krijgt een fris pakje aan en gaat dan lekker buidelen. De oogjes gaan maar heel even iets open, de speen laat hij links liggen. Slapen dat is wat hij wil. Soms zakt hij even zo diep weg, dat er even een alarm klinkt. Gelukkig herstelt hij zichzelf al, Jeanne wrijft hem wat over zijn rug, ook dat helpt. Hij blijft lekker liggen bij Jeanne, de sonde wordt straks aangekoppeld en daarna weer lekker in zijn warmtebedje.