Olivia
Van de fotograaf
Lieve Olivia, wat fijn dat ik jou en je trotse papa en mama onlangs mocht ontmoeten op de NICU van het WKZ. Je ligt daar niet alleen omdat je te vroeg geboren bent. Er bleek tijdens de zwangerschap van alles mis in jouw kleine lijfje. Toch oog je supersterk en lag je er enorm relaxed bij tijdens de reportage. De dag erna zou je je eerste grote operatie ondergaan. En staan er helaas nog meer op het programma. Superspannend allemaal. Papa en mama hebben alle vertrouwen in de artsen van het ziekenhuis en in jou. De liefde en trots spatte werkelijk van het scherm en je schonk ons allemaal lieve lachjes. Hou je sterk kleintje, je komt er wel!
Van de ouders
Ons meisje Olivia geboren op 18-06-2025.
Met 33 weken en 3 dagen besloot jij dat het zover was om te komen. Wij hebben je toen nog 2 dagen in mama’s buik kunnen houden maar toen was toch echt de dag daar dat ze jou met een keizersnede moesten halen. Wat was dit spannend ,omdat wij wisten dat je ziek geboren ging worden. Mama en papa zijn er namelijk met de 20 weken echo achter gekomen dat je een ernstige hartafwijking zou hebben en ook jouw galblaas konden we maar niet vinden. Toch vonden wij dat je een kans verdiende en besloten wij de zwangerschap door te zetten. Na de 24 weken bleek dat er toch nog wat meer aan de hand was met jou, want je hield vocht vast in je blaas en baarmoeder. Dit blijkt nu door een cloaca te komen. Hier heb je op dag 2 een stoma voor gekregen en nu plas je in een zak en niet in een luier. Met 2 weken moesten de artsen toch ook echt wat gaan doen aan je longslagader die door jouw hartafwijking ernstig vernauwd was. Hiervoor gingen ze een stent plaatsen. Deze operatie is niet helemaal gegaan zoals gepland want jouw longslagader ligt ook nog in een hoek waardoor ze er niet bij konden komen dus de stent hebben ze nu in jouw ductus geplaatst. Dit is een adertje wat normaal na geboorte dicht gaat maar bij jou werd deze open gehouden met medicatie. Helaas heeft deze stent ervoor gezorgd dat jouw longslagader helemaal dicht ging en heb je nu alleen je rechterlong die werkt. Ondanks al dit doe jij het zo goed lieverd. Je bent een sterke kleine vechter. We hebben nog een lange weg te gaan maar wij hebben alle vertrouwen in jou.
Met 33 weken en 3 dagen besloot jij dat het zover was om te komen. Wij hebben je toen nog 2 dagen in mama’s buik kunnen houden maar toen was toch echt de dag daar dat ze jou met een keizersnede moesten halen. Wat was dit spannend ,omdat wij wisten dat je ziek geboren ging worden. Mama en papa zijn er namelijk met de 20 weken echo achter gekomen dat je een ernstige hartafwijking zou hebben en ook jouw galblaas konden we maar niet vinden. Toch vonden wij dat je een kans verdiende en besloten wij de zwangerschap door te zetten. Na de 24 weken bleek dat er toch nog wat meer aan de hand was met jou, want je hield vocht vast in je blaas en baarmoeder. Dit blijkt nu door een cloaca te komen. Hier heb je op dag 2 een stoma voor gekregen en nu plas je in een zak en niet in een luier. Met 2 weken moesten de artsen toch ook echt wat gaan doen aan je longslagader die door jouw hartafwijking ernstig vernauwd was. Hiervoor gingen ze een stent plaatsen. Deze operatie is niet helemaal gegaan zoals gepland want jouw longslagader ligt ook nog in een hoek waardoor ze er niet bij konden komen dus de stent hebben ze nu in jouw ductus geplaatst. Dit is een adertje wat normaal na geboorte dicht gaat maar bij jou werd deze open gehouden met medicatie. Helaas heeft deze stent ervoor gezorgd dat jouw longslagader helemaal dicht ging en heb je nu alleen je rechterlong die werkt. Ondanks al dit doe jij het zo goed lieverd. Je bent een sterke kleine vechter. We hebben nog een lange weg te gaan maar wij hebben alle vertrouwen in jou.
Plaats een Reactie
Meepraten?Draag gerust bij!