Nola

Het begon als een zwangerschap zonder ook maar één kwaaltje. Ik was geen dag misselijk geweest en alles leek voorspoedig te verlopen. Totdat ik met 26 weken zwangerschap werd opgenomen in het Antonius vanwege een hoge bloeddruk. Na een nacht mocht ik gelukkig weer naar huis, met thuismonitoring en extra controles.

Tijdens een groeiecho bleek dat Nola een groeiachterstand had. We werden doorverwezen naar het WKZ, waar ik uiteindelijk met 30 weken zwangerschap werd opgenomen vanwege het HELLP-syndroom. Met 32 weken en 1 dag werd onze kleine Nola geboren. Een prachtig, maar piepklein meisje van slechts 1345 gram.

Op de Medium Care van het WKZ ging er een compleet nieuwe wereld voor ons open. Luiers verschonen in de couveuse, sondevoeding, lichttherapie, echo’s van de hersenen en eindeloze buidelmarathons. Het waren spannende en soms onzekere weken, maar Nola heeft het allemaal doorstaan. Wat is zij een ontzettend sterk meisje!

Na de fantastische zorg in het WKZ werden we overgeplaatst naar opnieuw zo’n geweldige afdeling in het Antonius. Daar leerden we hoe we sondevoeding moesten geven, ging de couveuse voor het eerst open en mocht Nola eindelijk kleertjes aan. Ook mochten we haar voor het eerst in bad doen.

Voor de meeste mensen zijn dit heel gewone momenten. Voor ons voelde iedere stap als een enorme mijlpaal. Elke keer dat Nola iets nieuws mocht of kon, was een overwinning om te vieren.

Met 35 weken mocht onze kleine strijder mee naar huis. Vanaf haar allereerste dag hebben wij gezien hoeveel kracht er in dat kleine meisje zit. Nola is een echte vechter, en wij zijn ongelooflijk trots dat wij haar ouders mogen zijn.