Lauren

Tweede kerstdag in het ziekenhuis in Winterswijk. Het is rustig op de gang en ik kom maar weinig mensen tegen. Buiten schijnt een heerlijk zonnetje, maar het is best fris.
Wanneer ik de kamer van Kim en Maik binnenloop ligt hun kleine meisje nog heerlijk te slapen. Lauren is haar naam. Kim en Maik wisten al dat Lauren in een stuit lag, wat Kim ook probeerde, Lauren bleef met haar hoofdje bovenin zitten. Toen de vliezen onverwacht veel te vroeg braken, kwamen ze er in het ziekenhuis al gauw achter dat ze ook nog niet helemaal goed lag. Een voetje hoort niet eerst te komen.
Lauren werd middels een keizersnede geboren. En verbaasd haar ouders elke dag.
Een prachtig klein meisje met een hoofdje vol haar zie ik wanneer ze langzaam wakker wordt om in bad te gaan. Haar eerste keer in bad, bof ik even dat ik daar bij mag zijn. De verpleging kijkt even mee, maar ouders doen het supergoed zelf.
Lauren kijkt met grote ogen om zich heen, nog niet alles helder, dat kan ook niet als je nog geen week oud bent. Ze vindt het water helemaal lekker en na even gedobberd te hebben mag ze bij Kim aan de borst. En daar laat ze gelijk zien wat een topper ze is. Want ze pakt heel goed aan en drinkt ook best wat. Wanneer ze moe wordt valt ze heerlijk huid op huid bij mama in slaap. Papa komt even lekker bij ze zitten en samen genieten ze van hun meisje. Nog heel even en dan mag ze mee naar huis, naar hun “hondenkind”. Die kan niet wachten om met zijn baasjes weer thuis te zijn. Zijn roedel weer thuis.