Do — Stichting Earlybirds

Op 9 april ging ik om 3.30 uur nietsvermoedend naar het toilet. Een kwartier later werd ik wakker van de gedachte dat ik in mijn broek aan het plassen was. Eenmaal uit bed kwam ik al snel tot de ontdekking dat ik geen urine verloor, maar dat mijn vliezen gebroken waren. De paniek sloeg toe, want ik was op dat moment 24 weken en 3 dagen zwanger.

De verloskundige stond snel naast mijn bed en bevestigde al snel mijn angst. De vliezen waren inderdaad gebroken, maar ze kon nog geen ontsluiting voelen. Het MUMC+ werd gebeld en we gingen zo vlug mogelijk die kant op. Die dag volgden veel onderzoeken, spannende gesprekken en moeilijke beslissingen. Het doel werd om de baby zo lang mogelijk in de buik te laten. Door middel van weeënremmers, longrijpingsspuitjes en bedrust is dit 11 dagen lang goed gegaan.

Op 20 april daalde de hartslag van Do plots fors en kwam niet meer terug op een gezond niveau. Het werd toen alle hens aan dek en ik werd met spoed naar de OK gebracht. Binnen 10 minuten was Do geboren. Zodra ze uit de buik was, herstelde haar hartslag vrijwel meteen en deed ze het boven verwachting goed!

Deze lijn bleef ze doorzetten op de NICU. Ze groeide en bloeide onder de warme en deskundige zorg van het personeel van de NICU.

Op 31 mei mochten wij richting het Geboortecentrum van Zuyderland. Dit was een grote stap richting huis. Helaas werd Do na een paar dagen flink ziek, waardoor we tijdelijk terug naar het MUMC+ zijn moeten gaan. Het was ontzettend zwaar om je kindje aan de beademing te moeten zien liggen, hard vechtend tegen een infectie.

Gelukkig knapte ze naar een paar dagen weer op en zijn we afgelopen vrijdag terug naar het Zuyderland mogen gaan. We hopen dat Do zo goed blijft groeien en blijft bewijzen hoe sterk ze is. Dan komen we elke dag een stapje dichter bij huis.

We willen Daniëlla heel erg bedanken voor de tijd die ze heeft genomen om ons verhaal vast te leggen.
Ze doet dit met zo veel aandacht en liefde en laat hiermee iedereen zich op zijn of haar gemak voelen!