Davina

Op 17 juli 2025 werd ik doorverwezen naar het MKC in Bergen op Zoom wegens een aanhoudende hoge bloeddruk en bovenbuik klachten. Al snel kregen we te horen dat er sprake was van pre-eclampsie (zwangerschapsvergiftiging) en dat ik tot de bevalling in het ziekenhuis moest blijven. Ik was destijds 30+4 weken zwanger.

Helaas gingen zowel Davina als ik iets achteruit waardoor er een risico kwam dat ik voor 32 weken zou moeten bevallen. Hierdoor werden we op 20 juli 2025 ‘s avonds laat met een ambulance overgeplaatst naar het Erasmus in Rotterdam. Al snel ging het verder achteruit: mijn bloedwaardes werden slechter; ik kreeg meer pijn; de CTG’s werden minder variabel; ik voelde Davina minder bewegen en mijn bloeddruk werd steeds lastiger om onder controle te krijgen.

Op 27 juli 2025 lag ik opnieuw uren aan het CTG, omdat deze niet variabel genoeg was. Er werd een echo gemaakt en ook daarop was achteruitgang te zien. Om 17:30 uur kreeg ik uiteindelijk te horen dat ze een keizersnede gingen uitvoeren en om 18:27 uur werd de kleine Davina geboren met 32 weken. Ze woog slechts 1270 gram en werd opgenomen op de intensive care neonatologie in Erasmus. De kleine meid had kleine voetjes, maar ze maakte grote stappen. Al snel mocht de flow van haar neusbril gefaseerd worden afgebouwd en begon ze goed te groeien.

Na een week op de intensive care in Erasmus werden we op 4 augustus 2025 terug overgeplaatst naar het MKC. Hier zette Davina haar grote stappen voort en kon haar ondersteuning snel verder worden afgebouwd. Vanaf 35 weken (zwangerschapsweken) begon ze ook zelfstandig te drinken. Op 25 augustus 2025 kwam dan het verlossende nieuws. Als Davina het zo goed bleef doen, mochten we de dag erop naar huis. Dit was dan ook het geval en op 26 augustus 2025 mochten we onze kleine meid eindelijk mee naar huis nemen.