David & Jesse

Van de fotograaf
Begin november mocht ik op pad voor de stichting om een tweeling fotograferen in het Meander Amersfoort. Schuin aan de overkant lag nog een tweeling. En zij mochten de dag erna na vele weken ziekenhuis eindelijk naar huis!
Wat fijn dat ik ook hen nog kon verblijden met een reportage, zo vlak voor de thuisfinish. Wat een prachtige mannetjes lagen daar te slapen op papa’s borst. Grote zus Eva gaf lieve kusjes en knuffels. Na het verzenden van de foto’s ontving ik thuis een mooie bos bloemen met heel veel lieve woorden van dank. David en Jesse zijn thuis!

Van de ouders

Dubbel…!

Die zagen we even niet aankomen. Op de echo niet één maar twee kindjes. Een dubbele hartslag. Dubbel geluk! En een dubbel zo zware zwangerschap. Met klem geadviseerd; minstens 10 weken van tevoren met zwangerschapsverlof. Want het is intensief en tweelingen worden nog wel eens te vroeg geboren. Dat hebben we geweten.

Na welgeteld één hele dag verlof begint het in de nacht met… weeën? Dat kan toch niet? Dan maar in de vroege ochtend uit voorzorg naar het ziekenhuis, en ja, toch wel. De tijd is om, de jongens willen eruit. Vanwege de vroege termijn nog met spoed doorgestuurd naar het WKZ en na een onrustige en spannende dag en nacht met precies 31 weken geboren, de één in hoofdligging en de ander in stuit. Een groot team om jullie op te vangen. David en Jesse, klein maar compleet, gezond maar kwetsbaar. Dubbel.

Gelukkig en bezorgd om de twee kleine mannen. Alles lijkt goed te zijn, maar ze zijn nog zo klein en kwetsbaar. Geen gemoedelijke kraamtijd maar veel organiseren, schakelen, zorgen, kolven, herstellen, rijden en loslaten. Grote zus Eva mag nog niet op de NICU, en moet haar broertjes nog even missen. En toch die kleine geluksmomenten. Even lekker buidelen, een goed gesprek, een zonnige dag, het tevreden gepruttel vanuit de couveuse.

Al snel mogen de jongens naar de high-care, dichter bij huis in Amersfoort. Een eigen kamer, Eva op bezoek, het gezin lijkt alweer iets meer compleet. Al blijft het geduldig wachten, nog zeker 6 weken. Eerst zonder ondersteuningen ademen, in de wieg en leren drinken. Aansterken en uitrijpen. Allebei na elkaar erg ziek geweest, maar gelukkig weer hersteld. En ondertussen twee werelden. Thuis met Eva of in het ziekenhuis met de jongens. Ook dat is dubbel.

Na veel geduld en goede zorg mogen jullie dan uiteindelijk mee naar huis! 47 dagen opgenomen, een hele poos. Maar nu mogen jullie thuiskomen, en is het gezin weer compleet!

Lieve David en Jesse, lieve Jesse en David, welkom in ons midden. Wat voelen we ons gezegend met jullie, onze twee stoere en lieve mannetjes! Dubbel… geluk! En wat zijn we dankbaar voor alle goede zorg, praktische en emotionele steun van veel lieve mensen en de prachtige fotoreportage van Lisanne van Earlybirds op de dag voor ontslag, voor ons als gezin een kostbare herinnering aan deze intensieve tijd.