Lenny

Van de ouders:
Op een ogenschijnlijk gewone maandagavond veranderde alles. Net toen mama naar bed wilde gaan, braken plotseling haar vliezen in de keuken. De paniek sloeg direct toe, want mama was pas 32 weken en 4 dagen zwanger. Papa was op dat moment niet thuis, maar sprong na het telefoontje meteen in de auto. Even later stond ook de verloskundige voor de deur. Haar advies was duidelijk: direct naar het ziekenhuis.

In allerijl pakten we de vluchttas in en reden samen met de verloskundige naar het Laurentius Ziekenhuis in Roermond. Daar werd bevestigd wat we eigenlijk al vreesden: onze dochter zou veel te vroeg geboren worden. We moesten in het ziekenhuis blijven.

Die nacht kreeg mama lichte krampen en tegen de ochtend kwamen de weeën goed op gang. Alles ging ineens ontzettend snel. Binnen twee uur ging mama van geen ontsluiting naar volledige ontsluiting. Na slechts twaalf minuten persen werd onze dochter Lenny geboren.

Na haar geboorte bleek dat Lenny IRDS (Infant Respiratory Distress Syndrome) had. Door haar vroeggeboorte waren haar longen nog niet voldoende ontwikkeld, waardoor ze direct ondersteuning nodig had met CPAP. Er werd overleg gevoerd met het MUMC+, maar gelukkig hoefde Lenny niet overgeplaatst te worden en mocht ze in het Laurentius Ziekenhuis blijven.

De artsen adviseerden ons zo snel mogelijk te gaan buidelen. Huid-op-huidcontact heeft namelijk veel positieve effecten, zeker bij te vroeg geboren baby’s. Vanaf de tweede dag hebben we zoveel mogelijk met Lenny gebuideld. Al snel zagen we wat dit met haar deed: haar hartslag en zuurstofsaturatie werden stabieler en ze kwam steeds beter tot rust. Na vijf spannende en intensieve dagen mocht de CPAP eraf en enkele dagen later mocht ze ook uit de couveuse.

Bij een zwangerschapsduur van 35 weken was er opnieuw een mooie mijlpaal. Lenny mocht van de monitor af, omdat ze geen alarmen meer liet zien voor haar hartslag of zuurstofgehalte. We waren ontzettend trots op haar. Stap voor stap werd ze sterker.

Op dit moment is het vooral nog een kwestie van goed zelfstandig leren drinken. Zodra ook dat lukt, mogen we eindelijk met z’n drieën naar huis. Na alles wat we samen hebben meegemaakt, kunnen we niet wachten op dat moment. We zijn ongelooflijk trots op onze kleine, krachtige meid, die ons iedere dag opnieuw laat zien hoe sterk ze is.

De afgelopen weken hebben we geleerd hoe dicht vreugde en onzekerheid bij elkaar kunnen liggen. Elke kleine stap vooruit voelde als een overwinning en we beseffen meer dan ooit dat juist de allerkleinste momenten de grootste betekenis hebben.

Van de fotograaf:
Ik mocht op maandagmiddag op bezoek bij Lenny in het Laurentius ziekenhuis. Lenny is geboren na een zwangerschap van 32 weken en had een moeilijke start door IRDS (Infant respiratory distress syndrome). Gelukkig had ze al hele mooie stappen gemaakt toen ik langskwam voor de reportage. Ze was al wakker toen ik aankwam en mocht lekker in badje. Papa en mama vormden een topteam en de liefde straalde ervanaf. Lenny had niet zoveel zin om in bad te gaan, maar toen ze eenmaal in het water lag ontspande ze heerlijk. Na het badje werd ze lekker ingesmeerd en mocht ze bij even mama oefenen met drinken en daarna lekker bijkomen in haar bedje. Lieve Lenny, inmiddels heb je nog een aantal mooie stappen gezet. Groei maar goed zodat je snel met papa en mama naar huis mag.