Quin

Van Quin’s mama

Met een zwangerschapsduur van 28+6 weken werd onze sterke Quin geboren middels een keizersnede. Dit omdat ik een slecht werkende placenta had en zijn conditie in de buik achteruit ging.

In de drie weken voorafgaand aan de geboorte van Quin, heb ik 3 ziekenhuisopnames gehad, waarbij we bij de tweede opname te horen kregen dat ik een slecht werkende placenta had. Daarna moesten we elke dag naar het UMCG voor een ctg. Die ctg’s werden steeds slechter waardoor er na twee dagen al een derde opname volgde. Volledig overtuigd dat deze opname weken zou duren liepen we weer naar de afdeling, alleen werden het geen weken maar het toch dagen. Na drie dagen, met een termijn van 28+6 weken is Quin gehaald. Dit was achteraf echt de beste keuze want hij had een top start gemaakt! De cpap werd al snel afgebouwd naar een high flow.

Na 25 dagen op de NICU in het UMCG werd hij overgeplaatst naar het Martini Ziekenhuis.
Hier schommelde hij een beetje tussen high flow afbouwen en verdenking op een infectie. Gelukkig meerdere malen (ook in het UMCG) door die verdenking direct gestart met antibiotica en knapte hij na een paar dagen weer flink op.

We hopen dat hij nog veel mag groeien en aansterken, zodat we dan uiteindelijk samen naar huis kunnen!

Van de fotograaf

Sommige afspraken verplaats je met alle liefde. Toen ik op 15 juni naar het UMCG zou gaan om Quin te fotograferen, bleek hij diezelfde dag al verhuisd te zijn naar het Martiniziekenhuis. Wat een prachtig nieuws. Een teken dat het goed genoeg ging voor de volgende stap. Twee dagen later ontmoette ik hem daar alsnog. Het voelde extra bijzonder om juist deze fase van zijn reis vast te mogen leggen – een fase waarin vooruitgekeken mocht worden.

De hele reportage door sliep Quin heerlijk. Eerst nog in zijn couveuse, terwijl zijn ouders het mooie nieuws kregen dat hij een hele goede nacht achter de rug had. Daarna lag hij tevreden op de borst van zijn vader en later ook bij zijn moeder. Het zijn van die rustige momenten die laten zien hoeveel liefde en geborgenheid er, ondanks alles, al volop aanwezig zijn.

Voor Quin en zijn ouders wens ik dat de weg naar huis zich stap voor stap verder mag ontvouwen. Dat de spannende ziekenhuisperiode steeds meer plaatsmaakt voor rust, vertrouwen en vooral heel veel mooie momenten samen. Alle geluk voor jullie als gezin.